શબ્દ જે કદી ય મે કહ્યા નહીં.
દ્વાર પર ઉભા રહ્યા,ગયા નહીં.
વ્યોમથી ઝર્યા કરી અરવ કથા,
છપરાં જરા ય તે હલ્યાં નહીં.
દષ્ટિ તો પડી અનેક જળ વિષે,
પણ પછી વમળ કદી થયાં નહીં
છીપલાં કશેક જે પડી ગયાં,
કેમ કોઇને ય સાંભર્યા નહીં ?
આ પ્રવાસ પણ હવે પુરો થશે,
શ્વાસ તો કશે ય જઇ શકયા નહી
No comments:
Post a Comment