ગગન સાથ લઈ ઊતરે એ ફરકતું

ગગન સાથ લઈ ઊતરે એ ફરકતું,
વિહગપંખથી જે ખરી જાય પીંછું.
ફરકતું પડે ત્યારે ભૂરી હવામાં
ઝીણાં શિલ્પ કૈં કોતરી જાય પીંછું
હજી એમાં કલશોર ગૂંજે વિહગનો
સૂનું આંગણું આ ભરી જાય પીંછું
હૃદયમાં વસ્યા પંખીઓ બહાર આવે
કદી આંખમાં જો તરી હાય પીંછું
ગગનના અકળ શૂન્યમાં જઈ ડૂબે, જે
વિહગને ખર્યું સાંભરી જાય પીંછું
- મનોજ ખંડેરિયા

કદી સમયની સાંકળો તો કદી લાલચાના લંગરો

કદી સમયની સાંકળો તો કદી લાલચાના લંગરો
જકડી રાખે છે અહીં.
કદી કોઈ જાતની ઠેસ તો કદી વાતની ઠેસ,
જકડી રાખે છે અહીં.
કદી કોઈ શમણાનો શણગાર તો કદી ચમકનો ભાસ,
જકડી રાખે છે અહીં.
કદી કાયાની માયા તો કદી માયાની છાયા
જકડી રાખે છે અહીં.
કદી ધર્મની ઘાક તો કદી મેલા માનવીની હાંક,
જકડી રાખે છે અહીં.
કદી’ હું ‘પણાની જીદ તો કદી તું પણાની તારી તાણ
જકડી રાખે છે અહીં.

ઘર કદી, શેરી કદી, હું ગામ ભૂલી જાઉં છું

ઘર કદી, શેરી કદી, હું ગામ ભૂલી જાઉં છું,
કોઈ કોઈ વાર મારું નામ ભૂલી જાઉં છું.

આપને જ્યારે મળું હું ખુબ રાજી થાઉં છું,
રૂબરુ આવ્યો હતો શું કામ ! ભૂલી જાઉં છું.

આભના તારા થયાં,શું એ સ્વજન પાછા ફરે?
‘રાહ જોવી’, વ્યર્થ છે,વ્યાયામ ભૂલી જાઉં છું.

કોઈ નકશાથી નથી સંબંધ; મારે તો જવું,
જે તરફ રસ્તો નથી; અંજામ ભૂલી જાઉં છું.

હો જવાનું વસ્તીમાં ને નીકળું વેરાનમાં,
આવશે આવો વચે મુકામ ભૂલી જાઉં છું.

હું વિખરાઈ જતો પડઘો બનીને ખીણમાં,
શબ્દ સાથે પ્રેમનું પરિણામ ભૂલી જાઉં છું.

-હર્ષદ ચંદારાણા

મનોવ્યાપાર અટકળને તરસનું નામ આપી દો,

મનોવ્યાપાર અટકળને તરસનું નામ આપી દો,
ફકત એકાદ તો અનહ છલકતો જામ આપી દો.

પછી સંબંધ જેવું વિસ્તરે અઢળક તમારાથી,
ઋણાનું બંધંનમાં સમથળ ઋચા સરિયામ આપી દો.

સમય આવ્યે ઊગે સૂરજ અને ઢોળાય રંગો પણ,
નરી રંગોની મિલકતને નવા આયામ આપી દો.

ખરે ખીલે નગરની રિકત ઘટનાઓ વ્યસ્થામય,
ધરા આકાશ, ઓજશ, જળ,પવન નિષ્કામ આપી દો.

પડે પરદા ઊઠે પરદા નડે પરદા ખરે પરદા,
હઠે આચ્છાદનો હળવા સહજ અંજામ આપી દો.

-ગુણવંત ઉપાધ્યાય(ભાવનગર)

Nare che

તબક્કે-તબક્કે તફાવત નડે છે
મને, માત્ર મારી શરાફત નડે છે !

નથી જઈ શકાતું ઉપરવટ, સ્વયંથી
અને આખરે, એ જ બાબત નડે છે !

બધાં ફળ મુકદ્દરને આધિન નથી કઈં
ઘણીવાર, ખુદની ય દાનત નડે છે !

ઉલેચાય ઈતિહાસ, તો ખ્યાલ આવે
કે સરવાળે, એકાદ અંગત નડે છે !

નડે છે મને સ્વપ્ન મારાં અધુરાં
અને સ્વપ્નને, આ હકીકત નડે છે !

કરી ’લ્યો હજુ સત્ય સ્વીકૃત, સહજ થઈ
અને કાં કહી દ્યો કે, નિયત નડે છે !

ખબર છે કે, સોનું તપે એમ નિખરે
છતાં પણ, કશુંક વારસાગત નડે છે !

Bhule Chuke mare to

ભૂલે-ચૂકે મળે તો મુલાકાત માંગશું
શણગારવા હ્રદયને એક આધાર માગશું

દિલના વિચાર દિલમાં
ઉઠ્યાને શમી ગયા
અજવાળી રાત ગુજરી ગઇ કાળી રાતમાં
પ્રિતમની સાથે પહેલી
મુલાકાતના સમય
જેની સવાર ના પડે એ રાત માંગશું

માન્યું કે જેને મળવું છે
તેઓ નથી મળે
હું થઇ ગયો નિરાશ કે આશા
નહીં ફળે
પણ એની સાધનામાં ભલે જિંદગી ઢળે
મૃત્યુ પછીની લાખ મુલાકાત માંગશું

Dukh ma Radi Levani

દુઃખમાં રડી લેવાની પણ મઝા અનેરી હોય છે,
હારેલી જીંદગી જીવવાની પણ મઝા અનેરી હોય છે.

કીનારા પર વહાણ હંકારનારાઓ તમને શું ખબર,
તૂફાન માં કશ્તી ગુમાવવાની પણ મઝા અનેરી હોય છે.

તમામ ઉમર જેને પામવાની તડપ હોય પરંતુ,
તેને મેળવીને ગુમાવાની પણ મઝા અનેરી હોય છે.

બે હાથ વડે ઝીંદગી ઉલેચનારાઓ એટલું પણ જાણો કે,
છેલ્લા શ્વાસે હથેળી ખાલી જોવાની પણ મઝા અનેરી હોય છે.

એક વાટ પકડી ને ચાલનારાઓ મંઝીલ જરુર પામે છે,
કીન્તુ માર્ગ માં ભટકી જવાની પણ મઝા અનેરી હોય છે.

દુનીયા જીતનારા ઘણાં સીકંદરો ભૂલાઈ ગયાં,
એક-બે ના દીલ જીતી ચાલી જવાની પણ મઝા અનેરી હોય છે